به گزارش وبسایت علم ساختمان، بازار مسکن در سالهای اخیر یکی از پرتلاطمترین دورههای خود را تجربه میکند. قیمت خرید خانه روزبهروز افزایش مییابد و توان خرید مردم به شدت کاهش یافته است. مستأجران نیز در سایه تورم شدید اجارهبها، با فشار اقتصادی سنگینی مواجهاند.
بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار ایران، تورم سالانه مسکن طی یکسال منتهی به مهرماه امسال ۳۶.۶ درصد بوده است. تورم سالانه اجاره نیز به ۳۶.۵ درصد رسیده و در بخش خدمات نگهداری و تعمیر واحدهای مسکونی نیز تورم ۴۴.۳ درصدی ثبت شده است. این ارقام نشان میدهد نهتنها سیاستهای کنترلی دولت در بازار مسکن بیاثر بوده، بلکه هزینههای جانبی مسکن نیز با شتابی بیشتر افزایش یافته است.
دولت در سال ۱۴۰۰ وعده ساخت ۴ میلیون واحد مسکونی تحت عنوان نهضت ملی را داد، اما تا امروز تنها ۵۱ هزار واحد از این طرح تحویل متقاضیان شده است. این تعداد بسیار اندکی از هدفگذاری کلان دولت طی چهار سال گذشته تحقق یافته است.
تأخیر گسترده در اجرای پروژهها، نارضایتی و انصراف متقاضیان نیز در حال افزایش است. بسیاری از ثبتنامکنندگان طرح نهضت ملی مسکن به دلیل طولانی شدن فرآیند ساخت، فشار مالی و عدم شفافیت در روند تحویل، از ادامه حضور در این طرح ناامید شدهاند.
یکی از متقاضیان طرح نهضت ملی مسکن اظهار داشت: «سال ۱۴۰۰ با قرض و فروش ماشینمان برای ثبتنام اقدام کردیم به امید اینکه روزی صاحبخانه شویم، اما امروز نه تنها خانهدار نشدهایم بلکه حتی خودرویی هم نداریم.»
متقاضیان نهضت ملی مسکن در باتلاقی گرفتار شدهاند که نه راه پیش دارند و نه راه پس. تأخیرهای طولانی، عدم بازگشت سریع آوردهها و ابهام در تحویل پروژهها، موجب کاهش اعتماد عمومی به طرحهای حمایتی دولت شده و بسیاری از شهروندان دیگر امیدی به خانهدار شدن از مسیر دولتی ندارند.
طرح جوانی جمعیت و زمینهای غیرقابل سکونت نیز در حال اجرا است، اما متقاضیان این طرح نیز با مشکلات عدیدهای مواجهاند. یکی از متقاضیان این طرح اظهار داشت: «از ابتدای ثبتنام این طرح تاکنون هیچ زمینی تحویل داده نشده است. پس از پیگیریهای مکرر، نقطهای را به ما نشان دادند و گفتند زمینهای شما اینجاست، اما در آن محدوده کارخانههای صنعتی و بهشت زهرا واقع شده و اصلاً قابلیت سکونت ندارد.»
کارشناسان اقتصادی معتقدند که ریشه اصلی بحران در بازار مسکن، نبود سیاستگذاری منسجم و پایدار است. تعدد طرحها، نبود برنامه اجرایی شفاف، و کمکاری در حوزه تأمین زمین و تسهیلات بانکی موجب شده تا بازار مسکن از کنترل خارج شود.
در حال حاضر بخش قابل توجهی از جمعیت کشور، بهویژه جوانان و زوجهای تازهازدواجکرده، حتی توان اجاره یک واحد کوچک در شهرهای بزرگ را ندارند. در مقابل، طرحهای حمایتی نیز به دلیل کندی اجرا، عملاً نتوانستهاند نیاز واقعی جامعه را پاسخ دهند.
تأمین مسکن برای عموم مردم، بهویژه اقشار کمدرآمد، در نتیجه سالها کمکاری و تصمیمات مقطعی دولتها به کلافی پیچیده و حلنشده تبدیل شده است. با این روند، اگر تحول اساسی در سیاستگذاریها رخ ندهد، رؤیای خانهدار شدن برای بسیاری از مردم، بیش از گذشته دور از دسترس خواهد بود.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
نظرات کاربران