به گزارش وبسایت علم ساختمان:
سازمانهای اجرایی کشور با تصویب سند «برنامه ملی گذر (ترانزیت)»، هدفمند و برنامهریزیشده مسیر ترانزیت کالا در کشور را مشخص کردهاند. این برنامه بر اساس قانون برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران تهیه شده و با هدف تقویت جایگاه ایران در زنجیرههای ارزش منطقهای و فرامنطقهای ترانزیت کالا، اهداف، راهبردها و الزامات توسعه را مشخص کرده است.
در ابتدای این برنامه، مفاهیم و تعاریف کلیدی از جمله قانون برنامه هفتم، ستاد ملی ترانزیت، مبادی ورودی و خروجی مجاز کشور، حملونقل ترکیبی و یکسره، مراکز لجستیک و کریدورهای اقتصادی توضیح داده شده است. این بخش چارچوب مفهومی ترانزیت را تعریف میکند و زمینه را برای اجرای دقیق برنامه فراهم میکند.
برنامه ملی گذر (ترانزیت) بر نقشآفرینی مؤثر، تابآور و رو به رشد ایران در عرصه ترانزیت و زنجیره ارزش جهانی تأکید دارد. اهداف کلیدی این برنامه شامل تحقق سالانه ۴۰ میلیون تن ترانزیت زمینی کالا تا پایان برنامه هفتم، افزایش سهم ترانزیت در رشد اقتصادی و ایجاد درآمد پایدار و تقویت پیوندهای تجاری با کشورهای همسایه و منطقه است.
راهبردهای اصلی این برنامه بر توسعه دیپلماسی اقتصادی و حملونقلی، ایجاد مدیریت یکپارچه و هوشمند، تکمیل کریدورهای جادهای و ریلی و ارتقای بهرهوری مبادی رسمی و همچنین جذب سرمایهگذاری و استفاده از ظرفیت بخش خصوصی متمرکز است.
مزیتهای ترانزیتی ایران از جمله همسایگی با ۱۵ کشور، وجود شبکه گسترده جادهای، ریلی و دریایی، عضویت در سازمانهای منطقهای و بینالمللی مانند اکو، اوراسیا، شانگهای و بریکس، امنیت بالای مسیرهای ترانزیتی و توان لجستیکی بخش خصوصی است که ایران را به یک محور مهم ترانزیتی در منطقه تبدیل میکند.
در بخش الزامات توسعه، سه دسته الزامات مدیریتی، فرآیندی و زیرساختی مطرح شده است. الزامات مدیریتی مدیریت منسجم، هماهنگی مناطق آزاد با مبادی رسمی و استقرار پنجره واحد خدمات ترانزیت را شامل میشود. الزامات فرآیندی بر رفع تعارضهای قانونی، بازنگری مقررات و کاهش هزینههای ترانزیت تأکید دارد. الزامات زیرساختی نیز شامل نوسازی ناوگان، تکمیل حلقههای ریلی و جادهای، توسعه بنادر و سامانههای هوشمند میشود.
اقدامات پیشران این برنامه نیز در دو بخش مدیریتی و زیرساختی دستهبندی شده است. در بخش مدیریتی، راهاندازی پنجره واحد خدمات ترانزیت، ایجاد داشبورد جامع پایش، حمایت از شرکتهای حملونقل کانتینری، طراحی نظام جامع بیمههای ترانزیتی و توسعه مسیرهای هوایی رقابتی پیشبینی شده است. در بخش زیرساختی نیز نصب تجهیزات مکانیزه، تکمیل حلقههای ریلی، توسعه مراکز لجستیک و ایجاد خطوط کشتیرانی مشترک از جمله اقدامات مهم به شمار میرود.
در ادامه این برنامه، ابتکار عملهای چندجانبه منطقهای و بینالمللی مورد توجه قرار گرفته است. ایران با مشارکت فعال در کریدورهای بینالمللی شمال- جنوب، تراسیکا، چابهار و عشقآباد و همکاری با سازمانهای اکو، اوراسیا، شانگهای و بریکس، جایگاه خود را در ترانزیت جهانی تقویت خواهد کرد.
سپس اولویتهای توسعه دالانهای ترانزیتی مورد توجه قرار دارد که بر اساس آن تکمیل حلقههای ریلی و جادهای، توسعه بنادر مکران، ایجاد مراکز لجستیک در پسکرانه بنادر، راهاندازی خطوط کشتیرانی مشترک و سامانههای هوشمند رهگیری کالا از جمله اولویتهای اصلی این بخش هستند که میتوانند ظرفیت ترانزیتی کشور را بهطور چشمگیری افزایش دهند.
در نهایت، این مصوبه ۱۰ مادهای، سازمانهای اجرایی دبیرخانه ستاد را معرفی میکند که طبق آن رئیس جمهوری و در غیاب وی معاون اول وی ریاست این ستاد را بر عهده دارد و وزارت راه و شهرسازی دبیرخانه ستاد ملی گذر (ترانزیت) و وزیر راه و شهرسازی بهعنوان دبیر ستاد مسئول نظم بخشی، هماهنگی، نظارت و پایش فعالیتهای این ستاد تعیین شده است.
منبع: وبسایت مهرنبوز
نظرات کاربران