در گذر زمان، همیشه یکی از آن چیزهایی که بشر، برای نظم دادن و البته حفاظت از فضاها از آن استفاده کرده، چیزی شبیه به نرده بوده؛ حالا با هر شکل و شمایلی که فکرش را بکنید. نه اینکه فقط بحث زیبایی باشد، نه، خیلی وقتها جانآدمیزاد پشت همین نردهها محفوظ مانده. نردهها معمولاً ترکیبیاند از چند تکه، چند ستون، و بسته به ذوق معمار یا سلیقه کارفرما، شکل نهاییشان فرق میکند؛ بعضی ساده، بعضی پرنقشونگار. یکی از مدلهایی که حسابی هم در فضاهای عمومی و هم خصوصی جا باز کرده، چیزیست به اسم صراحی. حالا ممکن است اسمش کمی غریب باشد ولی اگر نگاهی به لبه بالکنها، دور باغچهها یا حتی حاشیه پشتبامها انداخته باشید، احتمال زیاد با شکلش روبهرو شدهاید. این صراحیها علاوه بر اینکه بهقولی حکم جانپناه را دارند، گاهی در دکور کلی ساختمان هم نقشی بازی میکنند که دستکمی از ستونهای تزئینی ندارد.
صراحی دقیقاً چیست؟ (یا شاید هم چه بوده است!)
اگر سری به فرهنگ لغات بزنید، احتمالاً با تعریفی از صراحی مواجه میشوید که خیلی ربطی به ساختمانسازی ندارد! بله، در گذشتهها صراحی، یک نوع ظرف بوده از جنس شیشه، که پایینش گشادتر و بالا باریکتر. اما امروز، این واژه پایش به صنعت ساختمان باز شده و دیگر کمتر کسی به همان ظرف قدیمی فکر میکند. صراحیهای امروزی معمولاً از سنگ تراورتن ساخته میشوند، یا گاهی هم از سنگ مصنوعی یا مواد پلیمری که در بازار به اسم صراحی پلیمری شناخته میشود. اینها را برای زیباسازی و حصار کشیدن دور جاهایی مثل آلاچیق، روفگاردن، بالکن و … استفاده میکنند. منتها مشکل اینجاست که هم جابجاییشان مشکلساز است، هم قیمتشان بالاتر از حد انتظار. حالا این وسط، شرکتهایی مثل “تساسنگ” آمدند و گفتند که چرا نرویم سراغ بتن؟ چرا محصولی نسازیم که هم ظاهر صراحی را داشته باشد، هم از نظر هزینه و کاربری، بهصرفهتر باشد؟ نتیجهاش شد صراحی بتنی با طرح سنگ.
انواع نرده؟ بله، خیلی بیشتر از آنچه فکرش را بکنید
نردهها را میتوان بر اساس جنسشان به چند گروه تقسیم کرد: چوبی، فلزی، پلاستیکی، بتنی، سنگی و بتنی پلیمری. حالا در میان اینها، نردههای بتنی خودشان هم چند دستهاند، مثلاً از نظر کاربرد. مثلاً یک نرده کوتاه برای محوطهسازی دور باغچه استفاده میشود، اما یک مدل بلندترش را شاید کنار پنجرههای طبقه پنجم ببینید. بعضی از آنها سطح مقطع مربعی دارند، بعضی گرد. جالب اینکه نوع گرد، در محیطهای عمومی کمتر آسیب میبیند. شاید چون گوشه ندارد یا شاید چون مردم ناخودآگاه با چیزهای گرد مهربانترند.
انواع نرده سیمانی و بتنی پلیمری
مواد اولیهاش هم ساده است و هم پیچیده، بستگی دارد چقدر بخواهید وارد جزئیات شوید. سیمان، ماسه، آب، رزین، رنگ، الیاف و حتی گاهی میلگرد. برای افزایش دوام، معمولاً درون بتن میلگرد میگذارند و گاهی هم الیاف شیشه یا فولاد را اضافه میکنند. فرآیندش به این شکل است که ابتدا همه چیز باهم مخلوط میشود، بعد به آن آب اضافه میشود تا حالت خمیری پیدا کند. بعد نوبت میرسد به رزین و مواد پلیمری. این ترکیب در قالب ریخته میشود و با یک دستگاه مخصوص به آن شوک میدهند تا حبابهای هوا خارج شوند. بعد از حدود ۲۴ ساعت، نرده آماده نصب است؛ محکم، یکدست، و بهقول معروف مقاوم در برابر روزگار.
مزایایی از نرده های بتنی پلیمری که نمیتوان نادیده گرفت
اول از همه، قیمتش نسبت به سنگیها بهتر است. دوم اینکه، احتمال خطا در ساختش کمتر است چون فرآیند صنعتیتری دارد. بعد از آن، مقاومتش در برابر سرما، گرما، فشار، رطوبت و حتی آتش بیشتر است. طرح و رنگش متنوعتر است و از همه مهمتر، میتوان آن را شست، جابجا کرد و با کمترین هزینه نصب کرد. بگذریم از اینکه ظاهر زیبایش میتواند به هر فضایی جلوه خاصی بدهد. گاهی فقط یک ردیف صراحی بتنی کافیست تا ظاهر یک حیاط یا تراس معمولی را چند پله ارتقا دهد.
نصبش هم ماجرایی دارد
برای نصبش، اول محل مورد نظر باید انتخاب شود. بعد باید آن محل تمیز شده باشد و کفسازی انجام شده باشد. بعد از آن، نقاط مورد نظر سوراخکاری میشود (معمولاً با دریل). داخل این سوراخها چسبهای مخصوص میریزند و بعد نردهها یکی یکی در جایشان قرار میگیرند. دوغاب سیمان هم کمک میکند تا تثبیت شوند. پس از آن، چیزی به نام «سر صراحی» نصب میشود که نقش زیادی در زیبایی کار دارد. این قطعه هم با چسب و میلگرد مخفی سر جای خودش فیکس میشود. شاید همه اینها ساده به نظر بیاید، ولی دقت در مرحله به مرحله آن است که کیفیت نهایی را تعیین میکند.
قیمتش؟ بستگی دارد!
هیچکس نمیتواند یک عدد مشخص برای قیمت نرده بتنی بدهد. همه چیز به جنس، طرح، ظرافت و نوع متریال بستگی دارد. اگر سنگی باشد، خب گرانتر است. اگر پلیمری باشد، معمولاً ارزانتر. هرچه تراشکاری دقیقتر و طرح پیچیدهتر باشد، طبیعتاً هزینه بالا میرود. برای همین هم هست که مشورت گرفتن از یک متخصص دکوراسیون یا استفاده از مشاوره رایگان شرکتهایی مثل تساسنگ، میتواند کمک زیادی کند. کیفیت سیمان و حتی رنگ استفاده شده هم در قیمت نهایی بیتأثیر نیست. همچنین، پیشساخته بودن یا سفارشی بودن محصول هم عاملی تعیینکننده است.
چند نکته از دل کارگاه
نسبت ترکیب مواد خیلی مهم است، مخصوصاً وقتی بحث دوام در میان باشد. میلگرد باید در زمان درست، و قبل از حبابگیری در قالب جا داده شود. قالبها هم در دمای خاص (مثلاً ۲۵ درجه) نگه داشته میشوند تا فرآیند پخت درست انجام شود. هدف از ساخت هر نرده، باید از اول مشخص باشد؛ اینکه قرار است در بالکن باشد یا پارک یا باغ، تفاوت زیادی ایجاد میکند.
اما بالاخره از کجا بخریم؟
یکی از دغدغههای قدیمی خریداران این است که از کجا جنس خوب تهیه کنند. بین این همه تولیدکننده، یکی از قدیمیترینها و خوشنامترینها، شرکت تساسنگ است. این شرکت هم محصولات متنوعی دارد، هم امکان سفارش شخصیسازیشده. حتی با نمایندگیهای نرده پلیمری رقابت میکند و در بسیاری از موارد، از آنها پیشی گرفته. کیفیت بالا، طراحی متنوع، و البته قیمت مناسب از ویژگیهای اصلی تولیدات این مجموعه است. مواد اولیه با عیار بالا استفاده میشود و محصولات در شرایط سخت آبوهوایی هم دوام میآورند. کافیست با مشاوران تساسنگ تماس بگیرید تا دقیقترین راهنماییها را دریافت کنید.
نظرات کاربران